Benim Adım Ayet

Oku beni! Rabbim beni bir kan pıhtısından yarattı. O, bana kalemle yazmayı öğretti. Ben yazıyorum şimdi!…

Benim adım “Ayet”. Ve “ben”im kainatın gözdesi.

Insanım ben. Bezmü Elest`te insan olmaya söz veren.Hedeflerim var benim, dağlardan yüksek mi yüksek. Aşağıların aşağısına düşmemek için, Iblis´i karşımda diz çöktürmek. Ve bir hilafet kurup, Rabbime boyun eğmek.

Bir dalım ben Ibrahim´in Tevhid kökünde. Adem´den olma, Havva´dan doğma. Bir izciyim Meryem yolunda.

Bir avuç toprak mışım yer yüzünden alınmış, dönüşüm yine ona, toprak alın yazımmış.

Dostum ben. Bir güvercinim esasen Muhammed dostu. Bir karıncayım Süleyman dostu, bir yunusum Yunus dostu, bir ateşim Ibrahim dostu, zemzemim Ismail dostu.

Düşmanım ben aslında Ebu Cehillere kin kusan.

Ben karayım ezanı şaha çıkaranın teninde, karayım Kabe´min örtüsünde kırmızıyım Hamza´nın, Sümmeyye´nin, Mus´ab´ın yattığı yerde. Sapsarı bir güneşim Asr-ı Saadetin ufkunda parlayan. Yeşilim ben Peygamber dostu olan. Ve ben beyazım bütün umutlarda bembeyaz ışıldayan.

Ben köleyim aslında bir harf öğretecek efendiyi arayan.

Aşığım ben. Fırsat buldukça aşkına kaçan, tenhalarda aşkıyla gizli gizli buluşan. Günün beş saatinde, Burağım seccadeyle.

Kara toprağın nazlı kızıyım ben. Baharın taze filiz, kışın kuru gazelim. Bir çiçeğim gözünü göğe dikmiş, bulutlara kanca takmiş. Çisil çisil yağmurum toprak anaya akmış.

Benim adım “Ayet”. Gök benim, sonsuzluğa uzanan. Yer benim taneleri bitiren. Ağaç benim, kökleriyle yeraltına sarılmış, bir fidanım güneşe kucak açmış.

Zalimim ben, her fırsatta nefsine zulmeden. Yüzsüzüm, her defasında yeniden tövbe eden. Amacım ümit olmak ümitsiz gönüllerde, hedefim sevda olmak sevdasız yüreklerde. Gün geçer, ömür biter, zaman su gibi akar. Marifet demet olmak yaradanın kalbinde.

Benim adım “Ayet”. Oku beni! Rabbim beni bir kan pıhtısından yarattı. O, bana Kalemle yazmayı öğretti. Ben yazıyorum şimdi.