Kara bir bulut sardı başımı bugün bu kara haberle birlikte. Içimde kıpırdayan o tatlı heyecan yerini acı mı acı bir duyguya bıraktı. Oysa ki davetli sanmıştım kendimi Rabbimin evine. Yerimdi, yurdumdu çünkü şehirlerin annesi Mekke.... [Devam oku...]

Hayır, değilim. Türküm, yanlışım, tembelim. Türk asil olur, cesur olur. Kendini bilir, dünyaya bildirir. Mü’minim diyeceğim ama “Mü’min müminin kardeşidir” derler. Acaba ben bütün dünya müslümanlarını kardeşim biliyor muyum?... [Devam oku...]

Zamana benzetiyorum kendimi, hayat aynasına baktığım anlarda. Sanki günlerin kopyasıyım. Insan ve zaman soy kütüğünde birleşiyor adeta. Ben günler içinde, zaman asırlar içinde yol alıyor. Güneş her sabah tıpkı benim gibi gözlerini... [Devam oku...]

Yine bir bahar geldi insanlık alemine. Binlerce kır çiçeği açtı bir gonca gülün etrafında. Akın akın bir göç başladı o bahar yurduna kuşlar misâli. Davet edilenler ellerinde davetiyeleri, yüreklerinde ölümcül bir heyecanla koşuyorlar... [Devam oku...]

Oku beni! Rabbim beni bir kan pıhtısından yarattı. O, bana kalemle yazmayı öğretti. Ben yazıyorum şimdi!… Benim adım “Ayet”. Ve “ben”im kainatın gözdesi. Insanım ben. Bezmü Elest`te insan olmaya söz veren.Hedeflerim var benim,... [Devam oku...]