Eğitimin Özü ve Amacı

Öz bir şeyin en kuvvetli ve kıvamlı bölümüdür. Amaç ise ulaşmak istenilen hedef sonuçtur. Bir işte ne kadar öz ilke edinilerek yapılırsa o kadar amaca hedefe ulaşılır. Öz bir kenara bırakılıp biçimle, kabukla uğraşılırsa hiç bir başarı sonuç elde edilemez.

Eğitimin özü sürekli gelişen ve değişen dünyada bireyleri olumlu ve faydalı bir yönlendirme ile geleceğe taşımaktır. Bireyleri bir biçimden istenilen bir biçime taşımaktır. Eğitim bir süreçtir. Süreçten geçen kişi farklılaşır. Bu farklılaşmada ne kadar öze inerek yaptığımız işin ilkelerini ortaya koyarsak o kadar istenilen sonuç elde edilir.

Toplumsal hayatın inanç sisteminin özünde din vardır. Din toplumsal hayatın düzenidir. Dinimiz barış, hoşgörü ve sevgiyi önerir. Paylaşma ve yardımlaşmayı teşvik eder, isbirliği ve çalışmayı şart koşar. Klasik din anlayışımızda yıllardır, beş vakit namaz, en azından cumayı kaçırmamak, otuz gün oruç, hacc, kurban gibi temel görevlerimizi yapmak olarak biçimlenmiştir. Hatta namazını kıl, orucunu tut “sanane elin üç koyun, beş keçisinden” diyerek sadece ibadet görevini yapmakla yükümlü olduğumuz bir din anlayışı ortaya çıkmıştır. Bizlerin üç koyun beş keçi olarak hesapladığımız sahalar da başkaları at koşturarak sürekli hayatın değişen ve gelişen şartlarına ayak uydurarak, bizlerin hayal edip yapamadıkları işleri yapar olmuşlardır.

Bugün yaşadığımız sosyal, siyasal ve ekonomik sıkıntıları zamanında görecek ve önlem alacak nitelikli insan kaynaklarımızın yetersizliği sebep olmaktadır. Geleceğimizi bugün vereceğimiz eğitim belirleyecektir. Bizim sorunumuz eğitimde öz sorunudur. Özü anlamakta yetersiz olduğumuz için biçimleri kopyalayarak yola devam ediyoruz. Yani eğitmiyor eğitmiş gibi yapıyoruz.

Hepimiz gelecekte çocuklarımızın düzenli ve sistemli bir eğitimden geçerek belirli noktalara gelmesini arzu ediyoruz. Kafamızda geçen düşündüğümüz ideal bu. Fakat bu ideale ulaşmak için önce ilkelerimiz ne olacak, temel amaçlarımız neler onları bir gözden geçirelim. Toplumda, okulda, çevrede, cemiyette hangi ilkeler olacak bir göz atalım.

İlkeler

1-Eğitim aktif ve çocuğun ilgilerine göre olmalıdır. Çocuklar ilgi kapasite ve özelliklerine uygun bir eğitim programı içinde yetişmelidir.

2-Öğrenmede problem çözme yöntemi esas alınmalıdır. Problem çözme bilgi edinmede esastır. Bilgi de yaşam edinmede, yaşamı geliştirmede esastır.

3-Okul yaşama hazırlıktan çok yaşamın kendisi olmalıdır. Hayatını yaşayacağı durumlara yer verilmelidir.

4-Öğretmenin görevi yönetmek değil rehberlik etmektir. Çocuklar kendi gelişmelerini, kendileri planlamalı öğretmen rehberlik etmeli ve yol göstericisi olmalıdır. Otaritenin tek kaynağı olarak görülmemelidir.

5-Öğrenciler yarışmadan çok işbirliğine yöneltilmeli, grup ekip çalışmaları desteklenmelidir. Birinci olan çocuk göklere çıkarılıp içinde ne cevherler olan çocuklar kendi kaderine terkediliyor, bu yanlış ve yanılgıdan derhal vazgeçilmelidir.

6-Özgür ortamlar oluşturulmalı. Öğrencilerin, kendi kendilerini yönetmelerine fikirlerin serbestçe tartışılmasına, birlikte planlama yapılmasına herkesin bu sürece katılmasına bireysel yeteneklerin öne çıkmasına özen gösterilmeli.

Eğitimin özü tecrübelerin sürekli olarak yeniden inşa edilmesindendir.

7-Çocuklara sorumluluk verilmeli yaptıklarının neticesine katlanabilme de öğretilmelidir.

8-Belli zamanlarda önemli bilgiler yerine, her zaman her yerde ve her yaşta geçerli bilgi ve değerler kazandırılmalı.

9-Farklı şeyleri düşünmeyi öğretmeli.

10-Öğrendiklerini yaşamak ve diğer insanlara da aktarabilmeyi öğretmektir.

Bu işleri yaparken okul aile ve çocuk işbirliği olursa başarı olur. Eğer ayaklardan biri hareket etmesse ortaya olumlu sonuç çıkmaz. Özelikle aileler buna dikkat etmelidir. Işleri yaparken sabırlı olmak en büyük düsturumuz olmalı. Laf konuşurken kime nasıl konuşacağımıza dikkat etmek en büyük düsturumuz olmalı. Herkesin anlama kabiliyeti farklıdır. “her okuyan kendi aklı miktarınca anlar, söz bilmeyene birşeyler öğretmek onun dilince konuşmak gerekir.“

(Hz.Mevlana)

Eğitimin Amacı

1-Bireysel Amaç: Her çocuğun kendini bilmesini, tanımasını öğretmek. Başta tüm canlıları sevmeyi öğretmek. “yaratılanı severiz yaratndan ötürü” (Yunus Emre) Kendisine güven duyma, tüm güçlüklere karşı sabırlı ve azimli olma gibi birçok meziyetler öğretilmeli.

2-Çevresel Amaç: Olumlu iletişim kurmayı sağlamak, küçüklere sevgi büyüklere saygı ve hürmet gösterme, çevredekilerin dert ve sevinçlerine ortak olma, acizlere merhemet etme vb. meziyetler.

3-Ülkesel Amaç: Eğitimin amacı yaşadığı topluma iyi vatandaş yetiştirmek. Yasalara saygılı olan, ülkenin halkın refah seviyesini katkı yapan, azimle ve severek çalışan, halkın sıkıntılarına karşı halkla beraber olan nesil yetiştirmek olmalıdır. Bunları yaparken kendi öz kimliğinden, degerlerinde de ödün vermeden yapmalıdır.

Umutlu, huzurlu, mutlu bir gelecek için herkesi hep beraber, karınca kadarınca çalışmaya olumlu iş yapmaya davet ediyoruz. Yeter ki gayret edelim herkesin yapcağı bir iş vardır. Yeter ki bir niyet edelim. Niyetimiz bize rengimizi verir. Ama şuna da dikkat edelim. Insanın niyeti ile sözü arasında ahenk olmalı. Sözü ile ameli arasında ahenk olmalı. Eğer bu ahenk olursa ortaya düzenli iş çıkar.

Bir tohum toprağa düşmeyince asla büyüyüp gelişme göstermez. Çünkü mütevazi olup başını yere eğene Allah´ın rahmeti büyüktür.

Allah´ın rahmeti bereketi üzerinize olsun. Allah´a emanet olun.